และแล้ว Preview ของ the GazettE ก็ออกมา กรี๊ด กราซซ ตั้งตารออั้ลบั้มนี้มานานเลยทีเดียว..
แบบเต็มๆยังไม่มีน่ะ (ต้องตารอกัน ต่อปาย~~*)
ตอนนี้ก็นั่งโหลด เพลง นี้(แบบเต็มๆ) มาแล้ว.. ได้ยินเสียงรูกิแล้วนอนหลับสบาย ยย =w=
Distress And Coma Preview - the gazette
อ้ากกก !!! เท่ส์ ได้อีกกกกก ให้ตายเถอะ ! ... รักจนหัวปักหัวปำ แล้วตอนนี้ >W<
ค่ำคืนที่แสนเหน็บหนาว หิมะโปรยปรายดั่งสายฝนไม่มีท่าทีว่าจะหยุด ทำให้ร่างบางที่เดินอยู่เพียงลำพังถึงกับสะท้าน อาจจะไท่ด้วยอากาศที่หนาวเย็น..แต่อาจเป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก....
เพราะหน้านี้เป็นหน้าหนาวทำให้เขาไม่สามารถเอารถช็อปเปอร์ของเขามาขับได้ แต่นานๆทีขึ้นรถไปบ้านก็ดีเหมือนกัน แต่เพราะวันนี้มีประชุมทำให้กลับบ้านช้ากว่าปกติ ทำให้รถไฟเที่ยวสุดท้ายออกไปแล้ว
"เฮ้ย....จะเดินก็ไกลอยู่ แต่จะนั่งแท็กซี่ก็แพงอีก "อุรุฮะที่เดินไปคิดไปอย่างอดไม่ได้ อืม..อันที่จริงวันนี้จะเดินก็ได้น่ะเพราะพรุ้งนี้เป็นวันหยุด ถ้าเดินเร็วๆคงไม่หนาวเท่าไรหรอก
"ติ้ดๆ ติ้ดๆ "เสียงมือถือดังทำให้ร่างบางหลุดจากภวัง ...อืม มือถืออยู่ไหนน่ะ อ๊ะ..เจอแล้ว
"อัลโล"
"ชั้นรูกิน่ะ..จะโทรมาถามว่า เดินกลับคนเดียวได้หรอ? ขอโทษทีน่ะเมื่อกี้..ลืมทามน่ะ ^W^"
"อืม...ไม่เป็นไรหรอก ชั้นกลับเองได้ ไม่ต้องเป็นห่วงน่ะ วันนี้นายกลับกับเรตะหรอ?"
"อืม..ชั้น มานอนค้างบ้านเรตะเขาน่ะ ^-^ "
"งั้นชั้น..ไม่กวนนายแล้ว ฝันดีน่ะรูกิ"
"อืมๆ"อุรุฮะวางสายของรูกิอย่างอดไม่ได้...จะให้มารับไปส่งที่บ้านก็ เกรงใจอยู่หรอก
"เฮ้ยยยย...น่าอิจฉารูกิชะมัดเลย ที่มีเรตะคอยแล จะมีบ้างไหม คนที่ตอยมาห่วงใยกันอย่างนี้"อุรุฮะเดินอย่างรวดเร็วเพราะว่าอากาศเริ่มหนาวขึ้นเรื่อยๆ แถมเถวนี้ไม่คอยมีรถผ่านด้วย เปลี่ยวชะมัด...อีกตั้งนานกว่าจะถึงบ้านด้วย...
"เอี๊อดดด....กึก"เสียงรถเบลกทำให้อุรุฮะต้องให้ไปมองด้วยความงุนงง ที่คนในรถไม่ใช่ใคร อาโออินั้นเอง...แถมมีผู้หญิงหน้าตาจิ้มลิ้มนั่งออดอ้อนอยู่ข้างๆอีกต่างหาก
"ขึ้นมาก่อนสิ !"อาโอยเรียกคนที่ยืนหนาวขึ้นมาบนรถอย่างห่วงใย... แต่อีกฝ่ายที่เห็นคนที่นั่งข้างๆกก็แทบจะเดินหนี...
"มะ..ไม่เป็นไรหรอกนายไปเถอะ เดี๋ยวเป็นก้าง..นายเปล่าๆ....ชั้นเดินไปเองได้"อุรุฮะพูดแบบปัดๆพร้อมเดินจากไป...
"นาย...จะบ้าหรอ...บ้านนายอีกตั้งหลายกิโลน่ะ...เดี๋ยวก้แข็งตายกลางถนนหรอก"
"นี่...เร็วๆสินายน่ะ ชั้นจะไปต่อกับโอย~~ เค้าน่ะ รอมานานแล้วน่ะเนี้ย เฮ้ย...นึกว่าตัวเองสำคัญนักหรือไง?"
"อึก......."อุรุฮะที่ได้ยินอย่างนั้นเดินหนีไปอย่างไม่ใยดี หน่อยแน่~~*นางผู้หญิงงง...มารยา...
"เฮ้ย...เดี๋ยวสิ !"อาโอยที่วิ่งออกมาจากรถอย่างรวดเร้ว เข้ามากระชากขึ้นมาบนรถพร้อมกับออกรถอย่างรวดเร็ว
"ก็...บอกว่าไม่ไปไง !"อุรุฮะที่ตะโกนโหวกเหวก แต่อาโอยกลับไม่พูดอะไร"
"เฮ้ยยย.....นามิ วันนี้ชั้นหมดอารมณ์แล้ว ชั้นมาส่งเธอแค่โรงแรมละกัน"
"อะไรอ่ะ..อาดอย อย่างนี้ก้แย่สิ แล้วคืนนี้นามิจะนอนกับใครล่ะ...ชิเป้นเพราะนายคนเดียวเลย..."นามิบ่นอย่างหงุดหงิด....
"อ่ะ...ถึงแล้ว ไว้วันหลังจะมาหาใหม่ล่ะกัน ^-^"
"อย่าลืมล่ะอาโอย...เค้ารอตัวเองอยู่น้า~~~ บ้าย บาย จุ๊บ"นามิจูบที่ปากของอาโอย อย่างยั่วยวน....คงจะดดนมาหลายคนแล้วสิท่า...ชิ...โอ้ยยย..นี่ช้านน คิดอะไรอยู่เนี้ยยย~* อุรุฮะ นายต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
" หึ "อุรุฮะสบถออกมาอย่างอดไม่ได้ หลังจากที่นามิออกจากรถไปแล้ว
"มานั่งข้างหน้าสิ ! ชั้นไม่ใช่คนใช้นายหรอกน่ะ "อาโอยสั่ง อุรุอะต้องทำตามอย่างอดไม่ได้ เพราะจะให้เดินกลับตอนนี้คงหนาวตายแน่ๆ
"พอใจยัง?"อุรุฮะบ่นอุบอิบ พลางเบือนหน้าไปทางอื่น
"นาย...นี่มันไม่น่ารักเอาเสียเลยน่ะ "อาโอยหยอกอุรุฮะเล่น
"ชิ...ชั้นจะไปเหมือน ผู้หยิงของนายได้ไง ที่น่ารักๆน่ะ...ถึงพูดอย่างนั้นชั้นก็ไม่หลงเสน่ห์นายหรอกน่ะ "
"ว้า~~~ เสียดายแย่เลยเลยน่ะ ^-^"
...........15 นาที ......ผ่านไป ไม่มีบทสนทนาใดๆขึ้นระหว่างคน 2 คน
"เอ้าถึง...แล้ว" อาโอยจอดรถ พร้อมหันมาเรียกร่างบางที่นั่งหลับอย่างมีความสุข เนี้ย...น่ะที่คิดจะเดินกลับมีหวังหลับกลางทางแน่ๆเลย
"ดูๆ..ไปนายนี้สวย ไม่เหมือนกับผู้ชายเลยน่ะ "พูดพลางเอามือไปลูบหัวเบาๆแต่ก็ต้องชะงักเพราะคนที่หลับได้ตื่นขึ้นมาแล้ว
"เอ้าถึงแล้วหรอ...แล้วทำไมนายไม่เรียกชั้น เอ่อ..ขอบคุณน่ะที่มาส่ง " อุรุฮะพูดพลางจะลงจากรถ แต่ก็ต้องชะงักที่อาโอยกระชากแขนของอุรุฮะ ทำให้อุรุฮะล้มลงเบาะอีครั้ง อาโอยข้ามไปค่อมอุรุฮะอย่างรวดเร็ว (แก่ข้ามไปยังไงน่ะ -[]-)
"...อึก...นะ..นายจะทำอะไรน่ะ ! " อุรุอะที่โคนอาโอยค่อมอยู่ขัดขืนอย่างสุดกำลังแต่ก็ต้องพ่ายแพ้ต่อพลัง(ถึก)
" ไหนๆ คืนนี้ผุหญิงของชั้นก็กลับไปแล้ว...ตอนนี้ชักมีอารมณ์อีกแล้วสิ "
"หึ...ไอ้ถึกเอ้ยยย...ปล่อยเดี๋ยวนี้น่ะ...อ๊ะ...บอกให้ปล่อยไง..."อาโอยเริ่มลวนลามอุรุฮะอย่างจาบจ่วงและก็ ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดง่ายๆ
"ฮึกๆ....ฮึก " เสียงร้องไห้อย่างแผ่วเบาทำให้อาโอยต้องชะงัก
" นะ...นาย..ฮึก..อย่าเอา ปาก ที่จูบคนอื่นมาจูบชั้น! "อุรุฮะตะคอกใส่อาดอยแล้วเบือนหน้าหนี...ฮึก..ไม่อยากเห็นหน้าอีกแล้ว
" อุรุฮะ...ชะ..ชั้นขอโทษ " อาโอยพูดอย่างสำนึกผิดพร้อมจับหน้าอุรุฮะ ให้หันมามองหน้า...เพียงเขาคนเดียว ( ก็มีแก่อยู่คนเดียวแล้วจะให้มองใครฟ่ะ)
"ลืมตาสิ...อุรุฮะ ชั้นไม่ทำอะไรนายหรอก"
"ไม่ทำอะไรลอกๆน่ะสิ !"
"อุรุฮะชั้น...รัก นายน่ะนายรู้หรือป่าว?"
" พูดแบบนี้..มากี่คนแล้วล่ะ!"
"ชั้นไม่คอยบอกใคร..นอกจากนายเท่านั้น !"
" แล้วนายเคยนึกถึงความรู้สึกชั้นบ้างไหม...เวลาที่ไปนายไปกับคนอื่นน่ะ "
"ก็...ก็นั้น มันนิสัยชั้นนิ "
" หึ...นายนี่มันเสือผู้หญิงดีๆนี่เอง... แล้วก้ปล่อยชั้นลงได้ แล้ว! "อุรุฮะผลักคนที่ค่อมอยู่ตรงหน้าออกอย่างสุดกำลัง..แต่ผลักอย่างไรก็ไม่ขยับเขยือนสักที
" ชั้นไม่ให้นายลงหรอก...ถ้าอยากลง ก็ต้องบอกชั้นก่อนสิ ว่านายรักชั้นขนาดไหน? ชั้นถึงจะให้ลง...แต่ถ้านายไม่บอกชั้นก็จะค่อมอยู่อย่างนี้แหล่ะ...แต่อาจจะไม่จบอย่างสวยๆแน่ "
"ชิ....นายนี่มัน !"
"เร็วๆสิ อาโอยน้อยตื่นหมดแล้วเห็นไหม "
" ไอ้บ้าโอย....เอ่อ..ชั้นรักมาตลอดรู้ไม? " อุรุฮะพูดไปหน้าแดงไป...
"รู้สิ....รู้ด้วย..ณุ้ว่านายก็คิดเหมือนชั้น แต่อยากให้นายเป็นคนบอกเอง ชั้นจึงจะมั่นใจ"
" ทีนี้ปล่อยชั้นลงไดแล้ว ! "
"แล้วอาดอยน้อยที่ตื่นขึ้นมาล่ะทำยังไง?"
"ก็ไปทำให้มันสงบๆสิ !"
"นายจะไม่ช่วย...ชั้นหน่อยหรอ?"
"ไม่เอา...ไอ้บ้า~~~"
"หึ..คำก็บ้า สองคำก็บ้า จับปล้ำ ซ่ะเลยดีไหม"
"แล้วแบบนี้...ที่นาย ทำอยู่เข้าไม่เรียกว่า ปล้ำหรอ " อาโอย...ที่มือเริ่มอยู่ไม่อยู่กับที่สอดเข้าไปในเสื้อตัวหนาของร่างบาง...
" อ้ากกกก___________.....งั้นชั้นขอคืนทุกคำเลย...ชั้นเกลียดนาย อาโอย~~~*"
End
อุรุฮะ..ทำหน้าที่เคะ ที่ดีๆนี่เอง.....สวยมากมายยย ดูกี่ทีก็เหมือนผู้หญิงงงง.....
และไอ้...หมอนี่แหล่ะ..คือ...อาโอยยย ...ทำหน้าที่เมะ ที่ไม่ดี 55+
พวกเขาคือ the GazettEจร้า !!
edit @ 6 Oct 2008 11:49:07 by bew-vi
edit @ 6 Oct 2008 11:51:58 by bew-vi
edit @ 6 Oct 2008 11:55:08 by bew-vi
Fic :: J-Rock (The Gazette)Aoi x Uruha
ในยามค่ำคืนอันแสนคึกคลื้น จะเป็นที่ไหนไปไม่ได้นอกเสียจาก กรุง โตเกียว เมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่น การจราจรต่างๆติดขัดแม้กระทั่งรถไฟฟ้าที่มีผู้คนมาใช้อย่างล้นลาม เพราะขณะนี้เป็นเวลาเลิกงานของคนที่ประเทศนี้ และรวมถึงบริษัทต่างๆ แม้กระทั่ง PS Company ก็ด้วยเช่นกัน !
"เฮ้ย !! อาโอย นายจะกลับบ้านยัง?"เสียงชายหนุ่มร่างบาง นาม อุรุฮะ ที่ดังโหวกเหวกมาแต่ไกล
"ชั้น..ขอติดรถไปด้วยคนน่ะ"เสียงร่างบางถามอย่างอ้อนวอน..
"เอ๊ะ..รึว่านายอยากจะไปค้างที่ชั้น!!"อาโอยถามกลับมาอย่างกวนๆ
"ชิ..อย่างหลงตัวเองไปหน่อยหรอกน้า~*"
"งั้นรอ..แป็บหนึ่ง เด่วเก็บของก่อน"อาโอยพูดหลางมือเก็บของต่างๆลงกระเป๋าอย่างรวดเร็ว(เขาเรียกว่า กวาด รึป่าวว้า~*/Bew-vi)"แหม...จะให้รอนานได้ไงโอกาศแบบนี้จะมีอีกหรือป่าวก็ไม่รู้ที่ร่างบางจะขอติดรถกลับบ้าน
"มาเด๋ว..ช่วยล่ะกัน !"อุรุฮะว่างพลางเดินเข้ามาช่วย อาโอยเก็บของ ...จะได้เร็วไง ไม่ดีหรอ?...
"โอ๊ะๆๆๆ ไม่ต้องๆๆหรอก ชั้นเก็บเองได้ นายจะได้ไม่ต้องเหนื่อย ไปนั่งก่อนเถอะเพิ่งซ้อมเสร็จไม่ใช่หรอ?"
"เอางั้นก็ได้...ว่าแต่นายดูมิพิรุดน่ะ แอบอะไรไว้ในกระเป่าหรือป่าว?"อุรุฮะว่าพลางเดินไปนั่งรอที่โซฟา ...แปลกคนจริง คนอื่นเค้าจะช่วย กลับไล่ซ่ะงั้น
....แหม จให้ช่วยได้ไง ก็ในกระเป๋ามันมีของที่ อุรุฮะ รู้คนมา ซวย..แน่ๆ...อาโอย คิดไปก็เก็บไปโดย ไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปเท่าไรแล้ว....
"ฮ้า~*เก็บหมดแล้ว อุรุฮะ เสร็จแล้วกลับกัน!"อาโอยเดินแบกกระเป๋าเข้ามาเรียกอุรุฮะที่นั่งรออยู่ข้างนอก เดินมาถึงก็อดคิดไม่ได้ที่ขนาดเปก็บของไม่ถึง 15 นาที ก็มานั่งหลับคอพับอยู่ข้างนอก
"..อึก..(เสียงกลืนน้ำลาย)"กับคนต้นเหตุที่นั่งไขว่ห้างดชว์นองขาขาวๆ โอ้ว~ไหนจะเสื้อที่ใส่อีกคอลึกเปิด ให้เห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว คิดแล้วมันน่านัก..(คิดอะไรของแก่อยู่น่ะ/Bew-vi)..ถ้าไอ้หื่นบ้ากามที่ไหนผ่านมา มีหวังลากเอาไปข่มขืนแน่! (แกก้ด้วยแหล่ะ..ชั้นรู้/Bew-vi)
"อุรุฮะ...อุรุฮะ ตื่น นายจะนอนตรงนี้หรือไง?" เรียกครั้งที่ 1 ไร้เสียงตอบรับ
"อุรุฮะ...อุรุอะ"..ขี้เซาจังเลย คิดพลางเอามือสะกิดคนที่หลับเผื่อจะตื่นขึ้นมา
"อุรุฮะ...ถ้านายไม่ตื่นชั้น จะปล้ำนายน่ะ.."ใจจริง แอบหวังว่า รางบางจะไม่ตื่นขึ้นมา (อ้าวว..ไงงั้นจะลักหลับอะดิดอะดิ/Bew-vi)..อันที่จริงก็ไม่กล้าหรอกใครจะทำได้ลงเรื่องแบนั้น..ตอนที่อุรุฮะยังมีสติอยู่เซ็กซี่กว่าตั้งเยอะ เหอะๆๆ คิดแล้วก็อดยิ้มน้ำลายไหลไม่ได้...จนต้องมีเสียงทักถึงจะรู้ตัวว่า ร่างบางตอนนี้ได้ตื่นขึ้นมาแล้ว
"อย่างนายน่ะ...อีก 10 ชาติก็ไม่ได้ แอ้ม ชั้นหรอก !"พูดเสร็จร่างบางก็เดินหนีไป แต่จะมีรึที่อาดอยคนนี้จะยอมปล่อยอะไรไปง่ายๆว่าพลางก็เอื้อมมือกระชากคนที่กำลังจะเดินหนีเขาไปให้มาอยู่ในอ้อมกอด ร่างบางดิ้ขลุกขลัก...ถ้ามีใครเห็นเข้าจะแย่รู้ไหม?...สักพักอุรุอะก็เริ่มอ่อนแรง และก็ต้องตกใจยิ่งกว่าที่ร่างสูงอยู่ดีๆ ก็ประกบจูบลงมาดดยที่อุรุฮะยังไม่ทันได้ตั้งตัว....เนินนาน...
"แฮกๆๆๆ"เสียงหอบหายใจ อย่างนักหน่วง พยายามกอบโกยอากาศเข้าสู่ปอดให้ได้มากที่สุด
"นะ..นาย นี่มันจุบห่วยชะมัด !"อุรุฮะว่าพลางเอาแขนเสื้อเช้ดรอยจุบที่ยังตราตรึงอยุ่ที่ริมฝีปากออก
"อยากดดนอีกรอบหรือไง คราวนี้ไม่จบแค่จูบแน่" ก่อนที่อะไรจะเลยเถิดไปไกล อุรุอะก็เปลี่ยนเรื่องซ่ะก่อน ว่าพลางก็เดินออกไปทางประตู
"นี่..จะไม่กลับบ้านหรือไง?"อุรุฮะหันกลับมาถามอาดอยที่นึกว่าจะเดินตามมาอยู่ห่างๆแต่ที่ไหนได้ผิดถนัด พอหันกลับไปโดยที่ไม่ได้ระวังตัวทำให้ริมฝีปากบางสัมผัสริมฝีบางของร่างสูงพอดี อุรุฮะตกใจสะบัดหน้าออกอย่างรวดเร็ว เพื่อไม่ให้คนตรงหน้ารู้ว่าตอนนี้เขานั้นหน้าแดงไปหมดแล้ว...อีกทั้งยังก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
"จูบนายก็ห่วย..เหมือนกันแหล่ะว้า~*"อาโอยที่เดินแบกของอย่างสะบายใจตามอุรุฮะออกมา ยิ้มอย่างอารมณดีที่ร่างบางทำอะไรให้เขาละลายได้อยู่ตลอดเวลา...จะมีสักวันไหม?ที่ร่างบ่างจะบอกเขาว่ารัก "ไอ้ถึก" คนนี้ขนาดไหน
The End
*อะไรเอ่ยอยู่ไหนกระเป๋าของอาโอย?
เฉลย...รูปของอุรุฮะนั้นเอง เวลาที่ร่างบางซ้อมกีต้าร์ เผลอตัว แม้กระทั้งนอนหลับ..(จบเรื่องนี้แล้วจากฉายา ไอ้ถึก เปลี่ยนเป็น ไอ้หื่น ดีกว่า 55+)
นี่คือโฉมหน้า อุรุฮะ ร่างบางของเรา...อุรุฮะ วง The GzettE มีกีต้าร์
อาโออิ หรือ อาโอย "ไอ้ถึก" ของพวกเรา !!
มือกีต้าร์ วงThe GazettE...
ยังไงก็ต้องฝากฟิค ไว้ใน อ้อมอกอ้อมใจด้วยน่ะ !
(เพิ่งจะเคยแต่งกะเค้าเนี่ยแหล่ะ 55+)
